El mar en blanco en neger: Formentera door Alicia Seoane

¿Hay alguien a quién no le guste Formentera? Hoewel het niet zo is dat dit niet het geval is. Als een Sea Lover de nuestros en alguna vez een taart op dit eiland heeft, is het veilig dat het zo is.

Toen Alicia Seoane op de proppen kwam, beschreef Formentera andere vormen van mars en liefde en te zien met hun palabras, een gedicht en hun foto's op deze post.

Formentera, het eiland mujer

Als ik 'Lucía y el sexo' zie, moet ik naar Formentera gaan.

Yo soja gallega, mi mar tiene algo muy differente al Mediterráneo, sin embargo, Formentera era isla. Als het tijd is voor toerisme, gaat het eiland naar het eiland.

Tien algo magisch.  

Y, al deze tijd, voor mijn andere hogar. Soms worden de rituelen en de vruchtbare vruchtbaarheid ervan weerspiegeld.

Formentera heeft een vorm van baarmoeder. Het is mujer. Het is la. Het is salade. Y vibra.

Fui a Formentera viert de liefde met mijn vida-partner. Als je de hele maand doorgaat, kun je een aantal vaya's in de andere wereld tegenkomen, het water is te envuelve.

Formentera para my is metafora del werkwoord AMAR.

A_mar

Mar que baña la orilla
mar que en su arrastre, borra las huellas.

Mar que te engancha
te limpia 
te kort
te seca.

Mar que cura
te mece
¡te revuelca!

A_mar
Amor

Een hotel lamado fortaleza

We gaan naar Formentera om een ​​moto te krijgen om het eiland te herstellen.

Na 16 dagen is het allemaal een gevoel van welzijn. 

Er zijn veel mensen in een hotel Rural met de naam Casbah. Significante fortaleza. 

De huidige gewoonte is privé op het terras, maar kan ook solo's zijn. In oktober geen toeristen op Formentera. 

Het zwembad is tijdperk voor de nosotros, maar het is op het terras en de stilte. 

Vanaf het hotel heeft u toegang tot een pinar die rechtstreeks naar het strand Migjorn gaat. Iedereen kan een kleine bar op het strand een paella-riquísima bezorgen.

Sentir que el mar te abraza

Het eiland is een plagada van rincones de arena blanca en mar turquesa. 

Als u in het water komt, voelt u zich vrij. 

Een van de beste vondsten van het viaje is het eiland op de fiets, ga naar de zoutvlakten en voel dat de maand te lang duurt.

Als u een mengsel van olivas gebruikt, wordt u geconfronteerd met het grootste deel dat hij waarschijnlijk heeft.

Andere vormen van sentiment in maart

Soja atlántica. 

In Galicië la vida gira entorno al mar. De mare is de vida, maar het is de lugar die op de sol staat. 

Dit is de laatste fase van het niveau. Llegar a casa es no ver nada que no sea azul. In de oudheid is Galicië een eiland en een grote mars Een mar. Houden van. 

Ik speel in een iglesia van een kleine aldea van Ferrol die de lama Cobas is. Dit is een cabo, die de vorm van de aarde heeft en die naar de lucht kijkt op een eiland.

Als ik op Formentera in mijn huis kijk, sluit ik aan op al mijn kinderlijke propia's.

Als de mars met mij identificeert in de Atlantische Oceaan, beschrijft Formentera andere vormen van het gevoel van de mars en de liefde. 

El Atlántico Asusta is enorm en frio.

In Galicië zal de marse stad veel te bieden hebben, terwijl de zee zich ontmoedigt. 

De Mediterráneo is anders. Es maart, geen oceaan. Hay kalma en es calido.

Er zijn allemaal verschillen tussen de oceaan en de mars. Ik kijk met dit palabras van de obra 'Océano mar' van Alessandro Baricco:  

‘Als de lugarklasse zo is, is het onzichtbaar, of een lado die een oneindige tijd heeft, als de eeuwigheid duurt voor… -Het is de orilla del mar (…). Ni tierra ni mar. Er is een lugar die niet bestaat.”

¿Quién es Alicia Seoane?

Alicia is een fotografe van Ferrol, Galicië.

Onze foto's zijn jong met de herinnering, met de tijd en met een onmogelijke afmeting. Le Gusta creëert mysterieuze en intimistische sfeer in zijn leven.

Sinds 2007 worden onze propios van fotografie gepubliceerd en worden onze trabajo's in verschillende gebieden van Galicië geëxploiteerd.

U kunt foto's maken en meer foto's maken van meer fino. 

Alicia definieert haar trabajo als volgt: “Mijn leven met de foto is persoonlijk en persoonlijk. Ik denk dat ik de luz en mijn transportcapaciteit van de realidad cotidiana al denkbeeldige tijd heb. De fotografia zijn een vorm van sentiment. Het is meer een poëtisch acto, dat een acto-technologie is.

Het viaje van Alicia Seoane op Formentera is de laatste van de twee convocatoria Periplos. Een van de eerste dingen die we doen is genieten van de mars- en fotografia.

Er is een begin gemaakt met het vergelijken van nieuwe en nieuwe zeeliefhebbers die pas in maart zijn. 

👉 Als je een fotoserie hebt gemaakt over een bestemming die je wilt bereiken, beschrijf de basis op deze post y deelname. Dit is het geval als u de contigo in de war brengt.

Wat heb je aan Formentera de Alicia? Is dit een tijdperk dat onoverwinnelijk is in deze nieuwe bestemming van maart? Heeft u alles? Bekijk de reacties op deze post👇